Zondag 14 mei 2023. Onderweg.

Gisteren was het zover, onze droom reis gaat beginnen. 

Het was behoorlijk hectisch de afgelopen tijd. Kalle en Jelte kwamen bij opa en oma logeren. Met zijn allen zijn we naar het militair museum in Soest geweest. Het was leuk en interessant , dat had ik niet verwacht. Veel uniformen, medailles en wapentuig. Levensechte beelden en filmpjes. 
Onze nieuwe buurman Marco was zo lief houten pallets op de oprit te leggen. Er moest de volgende dag een hut gebouwd worden. De vorige hut had de storm niet overleefd. Een klus voor de hele dag. Spijkers trekken, planken zagen, ga zo maar door. Aan het eind van de dag stond er een hut. Alleen het zeil ontbreekt nog voor het dak. Merel en Eric kwamen de jongens ophalen. Dat werd kaasfondue met zijn allen. Eric kreeg twee hamburgers, hij is niet echt een vegetariër. 
Vrijdag was de bruiloft van Bianca een oud collega en vriendin van mij. We kennen elkaar al zo lang. Een sprookjes huwelijk, afgesloten in een boeren schuur. Ze zag er beeldschoon uit, hij trouwens ook. (Een knappe kop). Haar liefste wens is daarmee in vervulling gegaan. De jongste twee kinderen, waren aandoenlijk in hun outfit.
Uiteindelijk waren we laat thuis, de weg was her en der afgesloten veel omleidingen. Ik weet nog steeds niet hoe we gereden zijn, Ik heb wel Ede meermalen gezien.
Marco kwam ons zaterdag nog goede reis wensen en toen we rond half twee wegreden, werden we door Arno en José uitgezwaaid. Wat hebben we toch super buren! Iedereen houdt het huis in de gaten, zo lief. 

Op naar Vries, dat altijd verder weg ligt, dan je denkt. Tegen half vijf kwamen we aan. Toch wel later dan geplanned. De caravan op de oprit gezet voor onze eerste nacht daar. Eva en Bas kunnen heerlijk koken. Fantastische lamskarbonaadjes, met kip en entrecote op de bbq. Eva had een heerlijke salade gemaakt met allerlei sausjes. Natuurlijk heeft deze inleiding niets te maken met onze reis, maar het was wel het begin. 
Vandaag ons reisplan gemaakt, langs de kust naar Denemarken. De grensovergang bij Bad Nieuweschans doet armoedig aan. Beetje vergane glorie.

Nu staan we langs de kant van de weg bij een omleiding in het Duitse west Friesland even buiten Emden. Tegen half drie waren we beide zo moe, dat we de caravan weggezet hebben en geslapen tot vijf uur. Eerst maar eens bijtanken en energie opdoen. In de auto weet ik allang niet meer waar alles ligt. Die zit bomvol. De eerste dagen redden we ons met Chinees van AH. Ons avontuur is begonnen nog 750 km naar Hirtshals.

Na een heerlijk rustige nacht verder langs de kust. We willen naar de vuurtoren bij Pilsum. Onderweg valt op dat er vreselijk veel toeristen zijn. Bij de parkeerplaats is geen plek voor onze combi, zo druk. Dit is niet wat we verwacht hadden. Omdraaien dus en verder. Eerst nog even het dorpje Pilsum ingelopen. Er staat een mooie oude kerk. We lopen een glaskunst winkeltje binnen. Ik uit mijn verbazing dat deze streek zo toeristisch is. Ze zegt dat dit nog niets is, na Pinksteren kun je over de hoofden lopen en zijn alle parkings vol. Ik laat me “ vreselijk” ontvallen. Ze lacht en vindt dat ik gelijk heb. 

Landschappelijk gezien is de streek niet interessant. Veel cultuur gebied met graan, lijnzaad en dergelijke. Overal waar je kijkt staan windmolens. Het is vlak, de dorpen zijn soms authentiek meestal in lintbebouwing. We rijden nu over een grotere weg richting Wilhelmshaven. Onder Bremerhaven moet een kleine camping zijn ons volgende doel. 

Helaas, de camping is er niet meer. De eerstvolgende is 75 km verderop. Daar heb ik geen zin in, we vinden een plekje aan een bosrand. Het weer is redelijk goed, nog een kleine wandeling. Fred wil zijn zonnepanelen opzetten. De volgende uren is hij bezig met het zoeken naar een los contact. Er moet ergens een draadbreuk zitten. Die is niet gevonden. Een lijntje door een raampje werkt ook.