6 juni. Op weg naar de West Fjorden.

We vervolgen onze route via de ringweg N1 en belanden in Kirkjybaelarklaustur op de camping. (Wat een naam voor een dorp). Als je de naam ontleed, vindt je “kerk en klooster”. Dat klopt, men heeft jarenlang gedacht dat er op deze plek een klooster gestaan heeft, omdat er een vloer van basalt blokken is gevonden. De verzameling van basaltzuilen steken net boven het maaiveld uit. Dergelijke basaltformaties in zeshoeken zijn niet uniek in de wereld maar wel bijzonder. 

Als we onze route vervolgen belanden we in Thakgill ongeveer 18 km van Vik vandaan. Het is een prachtige tocht door berglandschap over een onverharde weg. Af en toe wordt gewaarschuwd voor een “blind summit” en die is behoorlijk blind. Door de zon wist ik niet waar de weg heen zou gaan, toen ik boven was. Best eng als je bedenkt dat de weg smal is met stijle kanten. Het landschap is prachtig, de camping net geopend voor het seizoen. We besluiten hier twee nachten te blijven. De zon schijnt volop en het is erg aangenaam buiten. ‘s Avonds trekken we erop uit om foto’s te maken. Dit is waarvoor we naar IJsland gekomen zijn. Ver weg van de massa.

We ontmoeten een IJslandse familie die ook een Hero caravan heeft. We wisselen ervaringen uit. Hij heeft zijn caravan met daktent vier jaar en is ermee dwars door de bergen getrokken zonder problemen. Van hem krijg ik de website “uitvist.is” Zij organiseren betaalbare reizen om te lopen of met de 4x4 erop uit te gaan. Een aanrader, mocht je ooit deze kant uit willen komen.

Vanuit de camping maken we de volgende dag een tocht naar Vik. Vik ligt aan een baai met gitzwart zand. Ten westen van Vik liggen de Reynisdrangar (restanten van vulkanen) in zee. Volgens de overlevering zijn het de trollen, die door de eerste zonnestralen verrast werden toen ze aan land wilden komen. Vik is een vissers plaats die in het verleden nauwelijks bereikbaar is geweest In 1660, toen de vulkaan Katla uitbarstte is de kustlijn verlegd, waarmee het plaatsje bereikbaar is geworden. De tocht erheen met de boot was bijzonder gevaarlijk en ging gepaard met scheepsrampen. 

We parkeren onze auto vlakbij het strand, er is een parkeerplaats met een zand wal ervoor. De auto trekt er met wat moeite overheen, als ik achterom kijk, denk ik, “hoe kom ik terug”. Die helling is veel steiler.

Op het strand is het heerlijk rustig. De grote gespietste rotsen steken majestueus boven de zeespiegel uit. Het kerkje van Vik ligt eenzaam achter ons. Ieder gerespecteerd dorp in IJsland heeft een kerk, super en een zwembad, volgens de IJslanders.

Vanuit Vik rijden we door naar Hella en vervolgens naar een camping vlak bij Gullfoss. 

Bij de grote waterval moet natuurlijk gefotografeerd worden. Fred is gek op watervallen. Ik heb het in mijn hoofd gezet om in een warm water lagoon te duiken. 

We brengen onze middag door in “The secret lagoon” het water is heerlijk warm en ontspannend. Een glas prosecco erbij en wat een luxe gevoel geeft dit. Aanrader om nog eens te doen.

 

 

Vlakbij is ook een vulkanisch gebied, de Strokkur. Waar we de volgende ochtend voor 8 uur aanwezig zijn. De eerste keer schrik je je lam als hij omhoog spuit. Op zeker moment ga je het ritme herkennen. Eerst een onrustig oppervlakte, dan zuigt het opervlakte een beetje naar binnen, waarna de Dome zich vormt en dan explodeerde hij. Het is een boeiend schouwspel. Soms is de uitbarsting echt heftig, dan weer minder, of twee keer achter elkaar. Het blijft een natuur fenomeen.

We rijden verder via de Kandidalur weg (550). De weg loopt door vulkanisch gebied met gletsjers. 

Nu zakt de temperatuur naar het vriespunt met een gemene wind. We vinden een min of meer beschut plekje in een bergkom. Gelukkig hebben we nog genoeg hitte in ons lijf van het badderen. Na de maaltijd onder de wol om de volgende morgen verder te rijden. 

                          

Verwend door het warme water, wil ik nog wel een keertje in een warm bad. Krauma ligt op de route. Het is een luxe oord met diverse baden tussen de 38 en 42 graden. Een stoom kabinet plus infrarood sauna. Een heerlijke relax ruimte, waar ik prompt in slaap val. Ik waag zelfs een duik in het dompel bad van 4 graden. Weer een middag zoet. Na afloop nemen we een Pylser. (Hot dog)

                                 

  

Na onderling overleg en aanwijzing van een lieve vriendin, besluiten we de west fjorden te rijden.

We hebben nog drie weken en de was is inmiddels ook gedroogd in de auto.