Siglufjörõur is nog niet zolang geleden ontsloten, pas eind jaren 60. De stad was beroemd om zijn haringvangst met de daarbij behorende industrie. Er werd 600 ton per dag gevangen met netten. Dit is doorgegaan tot in de jaren 50 toen was de zee leeg en kwamen er wettelijke restricties, waardoor de industrie stopte. Aan de Noordkust van IJsland waren grote fabrieken. Er werd haring gezouten en in vaten gedaan, haring werd geperst voor de vis olie. Die werd gebruikt voor consumptie (levertraan) en voor bv de cosmetische industrie, zeep of boenwas. Het verschafte veel werk in die periode. In hoogtijdagen waren er 10.000 man aan het werk, veel meer dan de inwoners van het plaatsje. De haring werd het goud van IJsland genoemd.
Nadat de industrie gestopt is, ontvolkt de stad. De regering gaat dit tegen door de stad beter bereikbaar te maken met een 800 meter lange tunnel, door de berg Strákar. De eerste echte tunnel van IJsland. De fabrieksgebouwen zijn nu een museum en verschaffen zo een nieuwe bron van inkomsten. In het museum is een gedeelte die de huisvesting van de arbeiders weergeeft. Met zijn allen op een kleine zolderkamer. In de fabriek staan de machinerieën en werktuigen opgesteld.
Er zijn veel video’s te zien plus je hoort het lawaai van de fabriek door de machinerieën.
Er is een haven nagebootst met originele vissersboten. In het derde gebouw het zouten van de haring. Het in de tonnen doen voor vervoer. De stempels die op de tonnen gedrukt werden met mallen.
Om alle indrukken van de laatste twee weken te verwerken, blijven we twee nachten op de camping staan. Het stormt nog steeds de was is zeer snel droog. We moesten wel de waslijn straks spannen met scheerlijnen. (Zo erg hebben we het in Schotland nog nooit gehad). We maken een wandeling langs een prachtig meer tussen de bergen en genieten van de rust daar. Allerlei kleine vogels zwemmen hier. De lupine begint te bloeien. Grote gele boterbloemen en kleine viooltjes in het gras.
Helaas geef de moter van de auto een storing aan en we rijden naar een garage, die de auto kan uitlezen. Het schijnt een sensor op de achteras te zijn. Geen ernstig probleem. 50 Euro armer voor 5 minuten werk en gerustgesteld dat we verder kunnen rijden. Zo een brandend lampje blijft hinderlijk.
Vandaag is het warm in IJsland. De storm is gaan liggen. Naast ons staat een rechercheur, die verteld dat er veel migranten zijn uit Venezuela, Sirie, Afrika, Bulgarije en Oekraïne. De Oekraïners willen werken volgens hem, de rest houdt zijn hand op. Er is veel kriminaliteit tot moorden aan toe. Dat had ik niet verwacht. Hij beveelt een vis restaurant aan in Hauganes. Dat wordt het doel voor vandaag en daarna door naar Akureyri.
Hauganes is een klein havenplaatsje dat in het teken van de visvangst staat. Het haventje is niet groot en er loopt net een boot binnen die gelost wordt. Gauw een praatje en natuurlijk een foto. Op de zeebodem zie ik heel veel zeesterren en af en toe een dikke vis.
De fish en chips die hier geserveerd wordt is heerlijk. Zo vers en een dik stuk kabeljauw.
Er stond een bus met toeristen, die een gebouw inlopen waar vis verwerkt wordt. Ik ga er achterna. Er wordt een demonstratie gegeven hoe de kabeljauw gefileerd wordt, de lever wordt gebruikt voor levertraan, de ingewanden als meststof. Kop en graten voor de soep en ook geëxporteerd naar de Afrikaanse westkust, de vis eieren als pasta verwerkt. De tong is een lekkernij, evenals de wangen en de filets, die gaan de consumptie in. Er gaat niets van de vis verloren.
Na deze ervaring rijden we door naar Akureyri naar de camping. Het weer is zo mooi, dat we de luifel uitzetten. Droogt die ook meteen. Zijn we net klaar, worden we gesommeerd weg te gaan, omdat we op een verkeerd veld staan, dat gemaaid moet worden. Fred is razend, maar niets aan te doen. Een vouwwagen met kleine kinderen die er al stond moet ook verkassen. En dat is echt veel meer werk. Tegen zes uur staat de boel. Warm eten hebben we al gedaan, dus nu een boterham. Gisteren heb ik brood gebakken, dat komt mooi uit. De omelet, die gedroogd is met polenta smaakt. Morgen naar de botanische tuin in Akureyri en de stad ontdekken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten